Manungsa sing kepéngin dadi ne iku ical sinau nglimbang-nglimbang.
Gusti Jesus pijambak paring tulada nglimbang-nglimbang : „Gusti minggah manèh menjang gunung pijambak, perlu sembahjang” (Mt. 14 : 23).
Dèwi Marijah uga paring tulada: „Déwi Marijah njatet kabeh mau (jaiku aturé para pangon), kalimbang- limbang sadjroning galih” (Lk. 2: 19).
Para Sutji uga pada sabe nglimbang, adjeg saben dina.
Mulané uga Konggregasi Déwi Marijah, kang tudjuné mbangun para warga supaja pada dadi sutji, iku pranatané n. 33 uniné mangkéné: „Kudu nglimbang-nglimbang (saben dina) kanti semédi apesé seprapat djam”.
Pantjén njata : wong iku jèn ora tau nganggokaké budiné pikirané kotong, ora ana isiné. Déné wong kang nglimbang-nglimbung iku pikirané mundak terang lan wasis, — bandjur wiwit mangerti bab kaluhuran lan kasaénan Dalem Gusti Allah, — wiwit mangerti bab tudjuning uripé manungsa, — suwé-suwé mangerti uga bab kaanané wong lija, dadiné gampang bisa ngapura luputing lijan, — suwé- suwé bandjur bisa tresna karo lijan.
Enggone nglimbang-nglimbang iku bab apa?
Sing kudu taklimbang-limbang disiké iku lelampahan Dalem Gusti Jesus.
3
