Kaca iki wis divalidasi
- Ambawani tanah Jawa kang padha jumeneng Aji, Satriya dibya sumbaga, tan liyan trahing Senapati, pan iku pantes ugi, tinulad labetanipun, ing sakuawasanira, enake lan jaman mangkin, sayektine tan bisa ngepleki kuna.
- Lowung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, nanging ta ing jaman mangkya, pra mudha kang den karemi, manelad nulad Nabi, Nayakengrat Gusti Rasul, anggung ginawe umbak, saben seba mampir masjid, ngajap ajap mukjijat tibaning drajat.
- Anggung anggubel sari'at saringane tan den wruhi, Dalil Chadis lan ljemak, Qiyase nora mikani, katungkul mungkul sami, bangkrak aneng masjid agung, kalamun maca kutbah, lelagone Dhandhanggendhis, swara arum ngumandhang cengkok Palaran.
- Lamun sira paksa nelad, tuladhane kangjeng Nabi ongger kadohan panjangkah, wateke tan betah kaki, rehne ta sira Jawi, sathithik bae wus cukup, aja guru aleman nelad khas ngepleki Pekih, lamun pengkuh pangankah yekti karamat.
- Nanging enak ngupaboga, rehne ta tinitah la'if, apa ta suwiteng Nata, tani tanapi agami, mangkono mungguh mami, padune wong dahat cubluk, durung wruh cara Arab, Jawane bae tan ngenting, parandene paripaksa mulang putra.
- Saking duk maksih taruna, sadhela wus anglakoni aberag marang agama, maguru anggering khaji, sawadine tyas- mami, banget wediku ing besuk, pranatan akhir jaman, tan tutug kaselak ngabdi, nora kober sembahyang gya tinimbangan.
- Marang ingkang angsung pangan, yen kasuwen den dukan, abubrah kuwur tyasingwang, lir kiyamat saben ari, bot Allah apa Gusti, tambah tambuh solahingsun, lawas-lawas nggrahita, rehne ta suta pariyayi, yen mamriha dadi kaum temah nistha.
4
Weddhatama
