Kaca iki wis divalidasi
WEDDHATAMA
Miturut babon kang tinemu ana ing Ngayogyakarta kaya-kaya isih cedhak karo babone kang asli Pangkur.
- Mingkar-mingkuring ukara, akarana karenan mardi siwi, sinawung resmining kidung, sinuba sinukarta, mrih kretarta pakartining ‘ilmu luhung, kang tumrap ing tanah Jawa agama ageming Aji. 1)
- Jinejer ing Weddhatama, mrih tan kemba kembenganing pambudi, mangka nadyan tuwa pikun, yen tan mikani rasa, yekti sepi sepa lir sepah asamun, samasane pakumpulan, gonyak-ganyuk nglelingsemi. 2)
- Nggugu karsane priyangga, nora nganggo peparah lamun angling, lumuh ingaran balilu, uger guru aleman, nanging janma ingkang wus waspadeng semu, sinamun samudana, sesadoning manis. 3)
Surasane mung rong pada bae.
-
1) Mingar-mingering cara reroncening tetembungan sabab sangka kasengsem mulang putra, rinengga asrining tembang, dibebungah lan diarubiru, murih putus pangulahing kawruh kang pinunjul, kang kelaku ana ing nusa Jawa, miturut agama kang dadi agem-agemaning Narendra.
2/3) Dijejerake ana ing pakem kang utama, murih ora suda kamempenganing pambudi, iya sanadyan wong tuwa thiklu pisan, yen ora mangerteni marang rasa, sayekti sepi tanpa rasa kaya dene sepah kang wis sepen sarine, manawa pinuju ana ing pajagongane wong akeh, patrap jan pangucape benyunyak-benyunyuk temahan angisin-isini. (R. Tanojo).
- Si pengung nora nglegewa, sangsayarda denira cacariwis, ngandhar-andhar angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.
Weddhatama
1
