20b. Panjupuke saka ing memet, sarwa sareh sakabehing kasengsem, manawa yitna (prayitna) kareksa kang sejati, ora liya mung dheweke, kang katon tinonton ing kono.
21a. Nanging ywa salah surup, kono ana sajatining urub, yeku urub pangareb urubing budi, sumirat-sirat narawung, kadya kartika katongton.
21b. Ananging aja ana salah panampa, ing kono ana sajatining urub, yaiku urub pangareb urubing budi, (sajatine abramarkata), sumirat sirat sarawungan, kaya lintang katon, (iya iku urub wolu, sawiji kang warna, bokmanawa kang dikarepake: urub siji wolu kang warna, kaya kang kasebut ing dalem layang Dewa Ruci).
22a. Yeku wenganing kalbu, kabuka saka wengku winengku, wewengkone wus kawengku neng sireki, nging sira uga winengku, mring kang pindha kartika byor.
22b. lya iku wenganing panggalih, kabukane saka wengku winengku, wewengkone wis kawengku ana ing sira, ananging sira uga winengku, maring kang mimba lintang abyor.
23a. Samengko kang sun tutur, gantya sembah ingkang kaping catur, sembah rasa karasa rosing dumadi, dadine wus tanpa tuduh, mung kalawan khasing batos.
23b. Samengko kang tak warakake, genti sembah kang kaping pat, sembah rasa karasaning kawula, dadine wis tanpa pituduhan, mung kalayan khasing batin.
24a. Kalamun durung mengku, aja pisan wani ngaku-aku, antuk siku kang mangkono iku, kaki ! kena uga wenang muluk, kalamun wus pada melok.
24b. Manawa durung mengku, aja pisan wani ngaku-aku, oleh sesiku kang mangkono iku, angger ! kena uga wenang ngregem, manawa wis padha panyatan.
25a. Meloke ujar iku, yen wus ilang sumelanging kalbu, amung kandel kumandel ngandel ing takdir, marmanta den awas emut, den memet yen arsa momot l.
25b. Meloke ujar iku, manawa wis ilang semelenging panggalihe, mung kang kandel kumandel ngandel marang takdire, mulane diawas enget, dimemet manawa arep momot. TITI.30
Weddhatama
