Kaca iki wis divalidasi
| 18a. | Ing jaman mengko pan ora, arahe para taruni, yen antuk tuduh kang nyata, nora pisan den lakoni, banjur njujul ken kapti, kakekne arsa winuruk, ngandelken gurunira, pandhitaning praja sidik, tur wus manggen pamucunge mring ma'rifat |
| 18b. | Ing waktu mengko pan ora, pangarahe para nom-noman manawa oleh pituduhan kang sajati, ora pisan dilakoni, banjur njujulake ati, kakekne arep winulang, ngandelake gurune, pandhitaning nagara bener, tur wis manggon pamecane marang mari'fat. |
Tembunge karenggo tembang Pucung
Jarwane kawantah gancaran
| 1a. | ‘imu iku kalakone kanthi laku, lekase lawan khas, teges khas nyantosani, sedya budya pangekese dur angkara. |
| 1b. | ‘Iimu iku kalakone kanthi laku, lekase karo khas, tegese khas iku bisa nyantosani, panggalih wening pamlepese nepsu ala. |
| 2a. | Angkara gung neng angga tansah gumulung, gegolonganira, tri loka lekere kongsi, yen den umbar ambabar dadi rubeda. |
| 2b. | Mulat-mulat banget, ana ing badan tansah ubengan, gegolongane telung dunungan nganti ngaleker, (iya iku-nepsu Luwamah, Amarah, Sufiyah), manawa kaumbar ambabar dadi rubeda. |
| 3a. | Beda lamun wus sengsem reh ing asamun, semune ngaksama, sasamane bangsa sisip, sarwa sareh saking mardi martotama. |
| 3b. | Beda karo wis kasengsem panggawe karep nastapa, semune angapura, (iya iku jatmika), sagunging bangsa kaluputan, anganggo sareh saka mardi kaluwihan. |
| 4a. | Taman limut durgameng tyas kang weh limput,kerem ing Karamat, karana karobani ings sih, sibing suksma ngabda saardi gengira. |
| 4b. | Waskitha marang lelungidan tata alaning cal kang aweh kalalen, kelem marang kamulyan, sabab kaebekan ing seneng, peparinging Allah kabeh sagunung gedhene. |
Weddhatama
23
