21. Kang sawêneh paksa sidik. kaya wong ngarip lampahnya. ambêciki ing lungguhe, darapon katonna lumya. lumaku den alemma, angêgungakên ing laku. neng sangarêpaning kathah
22. Yen asepi nora milih. kalal karam dipunpangan. suci najis dipunangge. urate nora karêksa. yen aneng pasamuwan. kaya wong wirangi tuhu. dening karya masalahan.
23. Kang sawêneh ngelmuneki. dipun simpêni kewala sami den wruhana mangke.ecadennya ngambil kasap. kang anggung dipun ulah. milane asimpên ngelmu. sawadinipun wêruha.
24. Ana wong kang amadoni. api-api nora bisa. iku amrih duduning wong. Jungsene angamandaka. yen mêtu ujarira. anuli dentutuh tuhu. angungkurakên kewala.
25 Wêneh wong kang nora pilih kalal karam dipun pangan. lwir wong edan sasolahe. alênggah aneng pawuhan sapinggiring dadalan iku pangambilannipun. amrih kuncara ing kathah
26 Akathah ngelmu tan vêkti. ing mangsa dahuru jaman wong angambil ngelmu rêke. akeh ginawe ampungan. yen kesusahan manah kadya wong birai tulus ven sampun suka tan ketang.
27. Kang mukmin tan ana kari. kantun namane kewala miwah ingkang Islam kabeh. kari tandhane kewala. miwah kang ngaji Kur'an. akeh ketungkul ing laku. ciptane madhêp ing liyan
28 Lumaku ingalêm pingging. kang minangka gamanira emas picis iku rêke. wêtênge dadi panutan. kêtungkul dening boja. dahat kalindhih ing tutur. tan pêgat madhep ing dunya
29. Suwiji tan ana kari. kang umilih kabêcikan. miwah kang maksiyat mangke. tan parikudu cinêgah. ratunya kadya macan. kadi singa ki pangulu. munapek lir asu alas.
30. Wong pêkir miskin lir kambing. datan bisa amimitran. Iwur paksi neng kurungane. dene macan lawan singa. miwah kang
asu alas. angideri marang wêdhus. tan angsal mangane mentar.
198
