Sri Haryanti
saiki mesthi wae bisa ngrekasakake awake dhewe. Amarga yen mangsa rendheng, hawane mesthi adhem," wangsulane raja Semut.
"Ha... ha... ha... Pancen kowe kabeh iku kewan ringkih, dadi ana udan sithik wae mesthi wedi," ujare Tikus mangsuli omongane raja Semut karo ngguyu latah-latah.
"Ya, uwis yen kowe ora arep golek pangan ya ora apa-apa. Nanging aku lan kawulaku tetep arep nerusake anggone golek pangan. Nek gelem tak kandhani, golekana pangan kawit saiki wae, Kus banjur klumpukna. Mengko yen wayah udan utawa mangsa rendheng kowe mung kari urip kepenak, ora kangelan metu-metu golek pangan. Katone mangsa rendheng taun iki rada dawa lho wayahe, iku kandhane manuk gagak," kandhane raja Semut.
"Sakarepku ta Mut! Sesuk wae anggonku golek pangan. Awakku gedhe lan wuluku kande. Mesthi bisa ngayomi aku nalika udan saengga aku tetep krasa anget. Uwis kowe rasah kakehan omong, yen kowe gelem rekasa golek pangan kawit saiki ya goleka pangan dhewe rasah ngajak-ngajak aku. Apa maneh aku mesthi luwih pinter tinimbang kowe," sumbare Tikus.
"Ya, uwis sakarepmu, Kus. Sanadyan awakmu gedhe lan wulumu kandel, mesthi wae tetep kalah karo kuwasaning Gusti Allah. Sing baku aku wis ngelingake kowe. Dadi sesuk aja nyalahake liyan yen ana apa-apa," ujare raja Semut.
"Urip pisan kok digawe rekasa, Mut. Urip iku yen bisa mung kanggo seneng-seneng wae supaya ora gelis tuwa," kandhane Tikus.
Tikus tetep lungguhan wae, dene bangsa Semut tetep sregep golek pangan malah sangsaya rikat lan grengseng. Saben dina tanpa ngrasakake kesel bangsa Semut tetep sregep nyambut gawe. Saliyane nglumpukake pangan, bangsa Semut uga nglumpukake gegodhongan supaya nalika mangsa rendheng, leng papan panggonane bisa tetep anget, ora kademen. Ewadene, tikus tetep ora nggatekake apa sing wis dituturke raja Semut. Dheweke isih titip durung gelem keklumpuk pangan. Panggonan kanggo turu uga isih pating blaseh durung tumata. Saben dina gaweane mung turu wae. Kamangka mangsa rendheng wis arep tekan titi mangsane.
Ora let suwe mangsa rendheng teka. Saben dina, ora esuk ora awan lan ora sore utawa bengi wis kena dipesthekake udan terus. Kewan-kewan bisane mung ana ing omahe dhewe-dhewe. Ora ana sing gelem metu saka ngomah saliyane kodhok. Pancen mangsa rendheng iku wis ditunggu dening kodhok lan iwak-iwak ing kali amarga banyu kali yen mangsa rendheng padha agung. Beda yen mangsa katiga, kali-kali lan blumbang padha asat. Saengga yen mangsa rendheng iwak lan kodhok bisa lelumban. Kahanan kaya mangkono mau temtu wae mesthi beda kanggone para kewan sing bisane urip mung ana ing dharatan. Kewan-kewan dharatan rumangsa susah amarga nalika mangsa rendheng anggone golek pangan
76
Dinas Pariwisata dan Kebudayaan Kota Yogyakarta
