Wengkon Kleben
Risang Yudhistira Sugiyana
Carita iki kalebu lelakon kang nyata, nanging cawuh lan gothek kang elok alangka kadadeyane, mula banjur manjing dadi dedongengan kang angel dipracaya. Aku Risang Yudhistira mung minangka juru carita, bakal ngandharake apa anane kang dak rungu saka tuture kang padha ngabarake, prakara bener lupute, sesa-sesa panganggepe dhewe-dhewe.
Isih klebu jaman wiwitane agama Islam mlebu ing tanah Jawa, ana ratu gung binathara jejuluk Panembahan Senapati. Kraton misuwur aran Mataram, tebane wengkon meh sajembare pulo Jawa lan pulo-pulo cilik ing sacedhake. Kanjeng Panembahan Senapati kagungan guru ngaji agama Islam lan minangka parampara nagara magepokan bab kukuming agama, kang asale saka tanah Persia, kang aran Kyai Saridin, utawa Syeh Jangkung. Nalika angejawa Kyai Saridin isih timur, lan maguru kawruh kabatinan kanggo ganeping laku marang Kanjeng Sunan Kalijaga. Kanggo ngawekani supaya guru ngaji mau aja nganti kondur ing nagarane, Kanjeng Panembahan Senapati karsa ngganjar putri kang kapernah rayi dalem, kang sesilih Raden Ajeng Retna Jumali. Labuh labete Syeh Jangkung menyang negara banget gawe rena penggalihe ratu, mula Kanjeng Panembahan Senapati banjur karsa ngganjar bumi perdikan. Dene bumi kang kaparingake dumunung ing sakulone kali Progo sisih kidul, wujude isih alas blegedhegan isih arang kambah manungsa. Saking abote sesanggan mau Kanjeng Panembahan Senapati karsa nodhi sepisan maneh marang kasaguhane Kyai Saridin, iya Syeh Jangkung.
“Kyai, ndika apa kuwawa tenan anggawe rejane bumi perdikan paringan Ingsun?” sabdane Kanjeng Panembahan Senapati.
60
Dinas Pariwisata dan Kebudayaan Kota Yogyakarta
