Dumadine Tumbak Kyiai Baruklinthing
mau kaprungu dening Ki Wanabaya kang lagi tapa-teteki ana ing Gunung Merapi.
Ki Wanabaya banjur nyabarake anggone semedi tumuli mudhun saka gunung, lumaku tumuju ana ing Kali Praga.
Sejatine kang dadi ancas tujuanne Ki Wanabaya arep nundhung ula naga iku supaya lunga saka ing tlatah Kali Praga. Nanging bareng ketemu, ula naga mau bisa tata-jalma nyaritakake jati-dirine.
"Ki, ndherek nepangaken, nami kula pun Baru Klinthing. Kula mboten badhe damel susahipun warga ing ngriki. Kula gadhah pangangen-angen saged pinanggih kaliyan bapak kula. Kula badhe madosi bapak kula ingkang miturut cariyosipun ibu, bapak kula menika asmanipun Ki Wanabaya ingkang samenika saweg
nglampahi puja-brata, tapa-teteki wonten ing Redi Merapi," mangkono ature Baru Klinthing.
Midhanget ature ula naga Baru Klinthing iku mau Ki Wanabaya kaget banget, dene keris pusaka kagunganne kang nalika samana ilang, musna manjing ana ing guwa garbane bocah wadon anake Ki Demang Taliwangsa bisa lahir manjalma dadi ula naga kang gedhene ngedab-edabi nganti gawe girising wong-wong ing tlatah sak cedhaking Kali Praga.
"Heh,..Baru Klinthing,...menawa kowe nggoleki bapakmu, budhala saiki uga tumuju menyang Gunung Merapi. Kowe kelakon bisa ketemu bapakmu yen kowe mertapa ana ing kana. Kawruhana, bapakmu iku iya piyayi kang gentur tapane," mangkono pangandikane Ki Wanabaya.
"Lajeng kadospundi caranipun, Ki?" pitakone Baru Klinthing.
"Kowe kudu ndhepani Gunung Merapi kanthi cara mlungkerake awakmu. Pucuking pethitmu kudu bisa gathuk karo pucuking embun-embunanmu. Menawa kowe bisa kasil nglakoni iku mau, kowe bisa ketemu karo bapakmu!" dhawuhe Ki Wanabaya tanpa mratelakake jati-dhirine.
Baru Klinthing tumuli nuruti dhawuhe Ki Wanabaya. Dheweke banjur gage budhal menyang Gunung Merapi. Ana ing kana Baru Klinthing banjur mlungkerke
awake ndhepani gunung iku. Nanging eman, awake ora cukup kanggo mlungkeri gunung. Mung kurang sak dhepa. Baru Klinthing tumuli melet ilate kang dawa iku
supaya bisa nyandhak pethite. Barang kang iku, Ki Wanabaya banjur ngunus kerise kanggo nugel ilate ula naga iku. Sanalika ula naga mau jerit-jerit tumuli awake musna. Dene ilat kang tinugel dening Ki Wanabaya iku mau manjalma dadi tumbak. Tumbak iku banjur diwenehi tenger Tumbak Kiai Baru Klinthing.-@
Sumber:
Dwiko R, Firzatullah. 2006. Koleksi Cerita Rakyat Nusantara. Surabaya:Pustaka Media.
Kempalan Cariyos Rakyat Jawi
11
