Retno Widowati
sing apik, padha wae, ora bakal percaya maneh marang kowe, sumur!" pambengoke Duraka.
Hurug...hurug...hurug...lemah ing sekitar sumur kuwi sakala obah. Warga padha tangi jalaran krasa yen ana lindhu. Saka arah kulon, ya saka papane sumur pengadil, para warga ndelok ana kedadeyan aneh, banyu sumur bisa mumbul. Para warga kaget merga ing ndhuwure banyu kang mumbul kuwi ana wujude manungsa kang bengok-bengok njaluk pitulungan. Para warga nyedhaki swara wong kang njaluk tulung kuwi mau. Nanging durung nganti tekan sumur pengadil, swara mau wis ora keprungu. Jebul Duraka wis dadi mayit, sing nggegirisi, awake kebak tatu lan ngetokake nanah kang mbanjiri lemah sekitar sumur. Nanah kang akeh, pating dlewer kuwi ambune ora enak, nganti akah warga sing muntah-muntah, lan ana sing semaput amarga ora betah nyawang. Bubar kedadeyan kuwi akeh wabah penyakit lan Pak Lurah mrentahake para warga pindhah saka Desa Kembangsari.
Wus meh seabad kepungkur, Desa Kembangsari ora disebut-sebut maneh. Penduduk kutha sing akeh banget nyebabake kebutuhan omah sangsaya ndadi. Pembangunan saka kutha wis wiwit ngrambah ing desa.
Ing sawijining wengi, wong loro kang duwe niyat ala arep maling ing omahe Pak Feri. Dumadakan salah sijine kebelet ing mburi, banjur wisuh ing sumur omah kuwi. Ora let suwe sikil lan tangane abuh lan kaku, ora bisa mlaku, lan konangan sing duwe omah. Jebul wis meh seabad, sumur kuwi isih duwe daya kekuatan. Sapa meneh kang bakal nemu cilaka kaya kuwi mau? -@
98
Dinas Pariwisata dan Kebudayaan Kota Yogyakarta
