Kaca:Djodo Kang Pinasti.pdf/50

48

Bodja. Menawa kowé isin lan pakéwuh dedunung isih nunggal sa-kabupatén, Lan ja andadékna sumurupmu pisan, menawa aku sedjatiné wis kerep kepetuk lan R. Hardana sarimbit, ing samangsa ana parepatan gedé ing Kabupatén, Menawa iku kang dadi djalaranég, prasasat peksan lungamu saka tangané bapak lan ibu, djalaran saka anggonmu arep njambut gawé, temah mesti bakal ora bisa rumagang ing gawé kanti legawaning ati. Adakané samubarang kang dadi tetanggungané mesti ora bisa bener, apa manéh apik."
Sedjatiné R. Harga arep awéh dadakan, ngrembug prakara Wiwaha, nanging disangkani saka R. Hardana, ngiras kanggo njulik rasané Sang Rara apa isih ana labet tatuning atiné, djalaran saka anggoné wis rabi tilas patjangané mau.
Hartati : ,,O, bapak ...... bab R, Hardana, kula babar-pisan sampun boten manah, malah saged gadah raos begdja, déné boten saéstu kelampahan. Kula pijambak ugi naté pinanggih ing margi kalijan R. Hardana sarimbit. Mbok-manawi saking marak dateng Kabupatén, Ing semu R. Hardana radi pakéwed, déné Dénajunipun wiwit saking katebihan tansah ningali dateng kula, mila sareng tjelak ladjeng kula hurmati pisan. Wah, pantjén aju sanget R. Aju Hardana punika, bapak, ananging sanés bab punika ingkang dados djalaran kawedaling atur-kula wau. Sedjatosipun pantjén inggih wonten setunggaling bab ingkang dados djalaran tuwuhing tékad-kula punika, namung sapunika kula déréng saged ngaturaken prasadja, Tjekap kula aturaken prasetya-kula, badé tansah kula énget-énget, boten badé njimpang saking anggering kasusilan.”
R. Harga : ,,Sukur, sukur Tati menawa mangkono, lan aku apa déné ibumu ngandel marang prasetyamu. Menawa durung bisa ko-lairaké wektu iki, ora.dadi apa, déné mengko jén ana perluné bapak lan ibu mesti ko-prasadjani déwé.”
Hartati : ,,Mugi-mugi kula gaged ngéstokaken dawuhipun bapak sakalijan. Manawi bapak samp marengaken, kados-pundi sakétjaning lampah-kula, sageda kelampahan mlebet dados murid tjalan ḍukun baji ing pantiroga Semarang.”
R. Harga : ,,Betjiké kowé ngaturna lajang paturan marang panggedéning pantiroga Semarang njuwun dadi murid tjalon