Kaca:Djodo Kang Pinasti.pdf/28

26

Pak Geḍé ing wajah sirep wong, Mangkono mungguh isèn-isèn lan tata-rakité dalem kang isih mambu kuna, nanging uga wis ngambah tatanan djaman modéren, Déné kang njenengaké, ing dalem kono mau, kabéh sarwa resik gumrining.
 R.M. Wiwaha wis tjutjul kemédjané karét, mung kari nganggo rangkepan kaos kutungan. Bauné kang kijeng lan wewidjanganing ototé katon wéntéhan. Durung nganti salin utawa nganggo pijama, kesaru rawuhé ramané. Rama lan putra pada pandeng-pandengan nganti sawetara suwé, amarga kelawasen ora ketemu. Kang tuwa ngrasa nemu kanugrahaning Pangéran, déné pinaringan momongan, sarwa sembada, kaja wewudjudané Wiwaha. Kang enom rumangsa begdja déné duwé bapa kang ambeg welas-asih marang para putrané, bisa paring piwulang marang putra ing bab kang bener. Wiwaha isih tansah kélingan ḍék nalikané isih tjilik, digitik dislentik ing ramané, menawa pinudju nakal lan ora bener, nanging uga sok dialem lan digandjar menawa nudju duwé laku kang bener utawa menawa nuduhaké bidji ing raporté betjik. Pangalemé tansah dikanténi piwulang. Sanadjan mangkono ora kena kuminter, kumingsun lan sapituruté, uga tansah paring pepéling bareng putra-putrané wis ngantjik diwasa, nuduhaké dedalan kang bener, kang. banget gawé krasaning para putrané iku. Mangkono uga lelabuhané Pak Gedé, anggoné bebasan sadé mestakané, menawa kanggo mragadi madjuning para putra mau.
 P.G. : „Lo, la ibumu ana ngendi Wi? Apa kowé wis ketemu ?”
 Wiw. : „Uwis bapak, iki mau lagi baé ibu tindak menjang pawon. Mbok-manawi ibu lagi arep mundut wédang:”
 P.G. : „Bu ...... buuuu, aku ja ndjaluk wédangé ja bu, nanging sing rada kenṭel lan sing njamleng.”
 B.G. : „Enggih, enggih pak, mesti énaké ta empun, tjekaké kula jén lagi bombong ngéten niki, empun ta tjekaké.”
 P.G. : „Wé ija. Ija bu katogna bungahmu.”
 B.G.: „Emmmmmn, la pripun jén boten bungah, harak kléru ta pak, nulak peparinging Pangéran.”
 P.G. : „O, ija bu, mula dak kon bungah, mupung ana kabungahan, malah arep dak réwangi ; ning wédangé adja tipis (tjuwér) lo bu, mengko kisruh déning bungah.”