25
menawa pinudju sapatemon, anélakaké bekti lan katresnané, déné wis wetara suwé ora ketemu.
P.G.: „Wi, slamet kowé ?”
Wiw.: „Pangéstu-pandjenengan bapak, wiludjeng.”
P.G. „Bapak mudji djaja-djaja, anggonmu lulus ing pandadaran kang wekasan.”
Wiw.: „Nuwun bapak.”
P.G.: „Enggal ketemua ibumu, wis lawas anggoné ngarep-arep tekamu.”
Wiw.: „Ija bapak.”
Djedjaka kang dadi tjingaking para siswa iku bandjur lumebu ing dalem, karo ngurmati marang kang isih pada kari ana ing penḍapa.
P.G.: „Ajaké kowé kabèh paḍa durung sumurup marang botjah iki mau. Sumurupa, iku anakku kang wuragil, djenengé Wiwaha.”
Kalintung: „Kados-kados kula naté sumerep dateng putra-pandjenengan punika Pak Gedé.”
P.G.: „Jaké ija bener, kanḍamu iku. Mbok-menawa anggonmu ketemu dèk ngalihku saka Wanagiri mréné, rong taunan kepungkur. — Pada kepénakna anggonmu pada glaḍèn, aku arep nutugaké kangenan karo anak.”
Para murid pada nutugaké anggoné glaḍèn djurus, déné Pak-Geḍé mlebet ing dalem.
Sadjroning dalemé Pak Geḍé kono ana ambèné geḍé sidji ndjerbabah mèh setengah djogan. Ambèn mau digelari klasa patjar, dirangkepi klasa pasir isih anjar, ing tengahing ambèn ana bangkuné totitan, (médja pesagi ènḍèk wetara karo tengah kaki duwuré), apik tur resik. Pantjèné mono médja toțiṭan iku piranti kanggo kasukan kertu, nanging ing Kriḍawasanan ora ana kang ḍemen kasukan, mula médja mau mligi kanggo médja ḍahar, uga diagem maos Pak Geḍé utawa Bu Geḍé ing wajah bengi. Ing médja ana setroliné gantung, kena dilèrègaké munggah mudun. Ing djrambah sisih Wétan ana kursinė papat lan médjané. Sisih kiwaning kori kamar pasaréané Pak Geḍé, ana kursinė males lan kenap, mbok-menawa piranti leson utawa lenggahan paḍikiranė
