Kaca:Djodo Kang Pinasti.pdf/11

9

djuraké anggoné nedya djedjoḍoan, ing tembé mesṭi bakal paḍa ketjuwan, djalaran saka tékad kang ora nunggal karep. Déné ora maṭuké iku amarga saka ora tunggal golongan. Nadjan sagebjaran mung kaja sabab sepélé, nanging ketatalané kerep dadi wisunaning djedjodoan. Akéh baé tulaḍané, mula mupung paḍa durung kebandjur, betjik ditrimakaké samono baé anggoné arep urip beba-rengan. Déné sapira geḍéning kaluputané Radén Hardana marang Sang Rara, supaja diapura, Sabandjuré bisa tetep dadi sedulur. Radén Hardana uga wis ngaturi lajang marang kang ramané Rara Hartati, kang surasané nunggal kaja kang kasebut ing lajangé, uga kanṭi nglairaké kaluputan lan njuwun pangapura.

Sapira mungguh rusaking atiné Sang Rara, nalika njumurupi surasaning lajang mau, kaja-kaja matia pada sanalika. Sakala kaja luluh bajuné, bebalung kaja ḍilolosi, Rara Hartati nglumpruk nglegéjéh ing ḍipané, méh baé sumaput saking geḍéning wirangé. Bareng rada aso, bandjur linggih manéh, undjal ambegan lan tebah-ḍaḍa angaḍuh: ,,Ḍuh, ḍuh, aḍuh, begdja temen awakku iki, mas Hardana apa dosaku marang sariramu, lan apa dosané wongtuwaku déné ko-wirangaké saméné geḍéné. Apa ko-anggep wis maton sabab kang ko-anggo andjugaraké pepatjangan, kang wis méh setaun lawasé lan wis kasumurupan ing wong akéh. Apa saka ana karepmu kang durung dak sumurupi baé? Gék apa karepmu sing temenan? O, jatalah teka betjik temen kasaguhanmu kang luwih-luwih kaé. Apa mangkono iku kasaguhaning satrija? Delap temen urip kowé Tati, déné urip sepisan baé dadi tampikan. Duh Gusti bade kados-pundi lelampahan punika, Kula njuwun kijat lan émut”.

Nalika samana wetuning eluhé Sang Rain kaja ora kena diampet, mbrebel ‘dléwéran, Nanging kang kaja mangkono mau malah dadi asoning kasusahané, Bawané kenja utama tur tansah wineleg ing kasusilan ing wong-tuwané, mula ṭukul gregeté nedya nanggulangi lan ngendih sakéhing goḍa-rentjana kang gawé petenging atiné. Rara Hartati bandjur ngadeg: njat, salin panganggo. Njuting ati, arep ketemu mitrané lawas Radén Rara Suharni, kang omahé ora pati adoh saka Hargaprawiran, Ora suwé Sang Rara bandjur pamit marang ibuné kang isih ana ing pawon.