— 33 —
Wong agung remen mbebahak
marang radja-brananira wong tjilik
ilang labe ting budyaju
kisruh adiling Nata
pra kawula katah kang nandang margijuh
kawrattan kang sapu-denda
kénging padjeg rupi kalihKatah gelaring kawula
kumpul-kumpul ting g(a) lubrag ting
pan wis ilang kemilipun katjemil
wit kapidih pranatan
ingkang ngasta pangadilan kwasa ngukum
wis pasrah mring sédjé bangsa
pan wis makaten kang djangdjiIng tanah Djawa ketaman
ingkang ngasta njakra (mang) gilingan
rikala djaman rumuhun (ra) něki
Swarga jang paduka
tabe-tabe nDjeng Sinuwun Sultan Agung
ke taman pranatanira
Djuru taman kang sajektiPuniku pinanggihira
ngantos mbendjing dumugi Nata kaping
sawelas Kangd jeng Sinuwun
punika sadaja wrat
pra kawula katah susah manahipun
ananging punika djaman
mung sakedap mèh ngengkokiWangsulé wahju Nurbuwah
mulih mulja pradja ing tanah Djawi
namung wus pindah kadatun
ngalamat pradja rengka
wit tjandrené naréndra si Kala-mre tju
patihé Kala-wasesa
Kala-tida djamanèhi