Wonten ing ngrikoe mitra lan satroe dados setoenggal, bangsa lan bangsa sami ngempal. Sedaja sami donga - dinonga, sami sesarengan ngoeloekaken pamoedji soekoer lan panjoewoen lantaran pananggelipoen Goesti Jésoes.
Wonten ing Kakristenan benanging kanatio- nalan sampoen katenoen dados badé (bakal) salembar, tjap Kristen. Sanadjan galer - galeripoen taksih tjeta ketingal petak, abrit, djené l. s. s.
I Jok. 4:21. Ana déné kita woes pada tampa pepakon saka Goesti kang mangkéné: Sing sapa tresna marang Allah ikoe ija tresna marang sadoeloeré oega.
Déné sok wonten kawontenan ingkang ketingal boten ngremenaken poenika namoeng kabekta saking dasaring kamanoengsan lami. Ingkang petak sok goemoenggoeng doepèh petak, ingkang abrit goemoenggoeng doepèh abrit lan sanès- sanèsipoen.
Mangka pandonga ingkang sepen tigang prekawis waoe woedjoed pandonga ingkang pedjah. Tijang Kristen perloe lan kedah tansah ngemoeti bab poenika, soepados pandonganipoen sageda soemengka manginggil saèstoe.
I Kor. 13:13. Ana déné kang toeloes ikoe:
pratjaja, pangarep-arep, katresnan, nanging kang pinoendjoel saka ikoe kabèh: katresnan.