Kidung Pasamuan 41 : 1, 2, 3, 4:
1.
Saking luwenging tjintaka
kula sambat mring Tuwan,
duh Pangéran kang wilasa,
mugi myarsaken mring wang.
Sambat kula memelas,
wit klangkung trenjuh ing tyas,
mugi-mugi tinilingna
ing Tuwan kang asih-mirma.
2.
Duh Pangéran, jén ta Tuwan
karsa anitipriksa
dateng durakaning tijang,
sinten kang saged wluja?
Nanging Tuwan kagungan
pangapunten lan piwlas,
kang sinuprih para djalma
adjrih-asih mring kang Asma.
3.
Njawa kula ngantos-antos
mring Allah rinten dalu,
inggih kula ngadjeng-adjeng
ing sabdanja kang tuhu.
Pangantos-antos mami
tjetjengklungé nglangkungi
tyang kemit dalu génira
ngadjeng-adjeng ing raina.
78
