Ing kiṭanipun kradjan Israèl, Jerusalèm, Gusti Allah, kagungan padalemanipun pijambak. Pandjenenganipun dedalem ing Padaleman sutji ing antawisipun umatipun. Boten jèn Gusti Allah namung dedalem ing ngriku kemawon, punika namung wewajangan kémawon. Radja Suléman sampun naté sembahjang nalika mbikak padaleman sutji: ,,Nanging punapa inggih sajektos Allah punika ngantosa dedalem wonten ing bumi? Lah langit djembar, malah sanadyan inggil-inggilipun langit pisan inggih boten ngantos ndungkap kawontenan Tuwan, méndahanipun malih padaleman jasan kawula punika jèn ndungkapa." Pamanggihipun bilih Allahipun Israèl punika Allah ingkang tjelak lan dedalem ing antawisipun ingkang umat. Nanging tijang boten gampil sowan ing ngarsanipun Allah. Pandjenenganipun dedalem ing sutjining asutji; imam agung kénging mlebet ing ngriku sataun sepisan perlu nindakaken pangruwataning dosanipun umat, kinepang ing kukusing menjan, kamuljakaken lan kaaling-alingan ing kukusing dupa. Gusti Allah tjelak, éwadéné inggih tebih. Sapunika padaleman sutji wau sampun itjal. Kita boten saged nedahaken padalemanipun Gusti Allah ing bumi. Punapa punika nama kapitunan? Punapa kita sami kutjiwa katimbang kalijan tijang Jahudi? Mesti boten. Awit Imam Agung kita punika sampun mlebet ing sedjatining pasutjènipun Gusti Allah mawi mbekta rahipun pijambak minangka pangruwating dosa kita. Gusti Jésus sampun mbikak margi kanggé kita. Kita kepareng njelaki damparipun Gusti Allah, wonten ing patunggilanipun Gusti Jésus kita kelilan sowan ing ngarsanipun Gusti Allah. Sanjata: Gusti langkung tjelak kalijan kita katimbang tijang Jahudi ing Pradjandjian Lami. Imam Agung kita nutjèkaken pandonga lan nglantaraken pandonga wau wonten ing ngarsanipun Gusti Allah. Kita pantes bingah-bingah awit saking kasugihan kita punika saha nganggèkaken wewenang peparingipun Gusti ingkang ageng.
Éwadéné tumrap ing kita punika dèrèng sampurna. Enggèn kita sumerep Gusti Allah punika boten aben-
50
